Νέα

«Όλα πλέον τα βαφτίζουμε Τεχνητή Νοημοσύνη, κάτι που θεωρώ επικίνδυνο». Με αυτή τη φράση ανοίγει μια ιδιαίτερα ουσιαστική συζήτηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία φιλοξενήθηκε στον συλλογικό τόμο με τίτλο «The Key Issue», που κυκλοφόρησε ως ένθετο με το ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου 2026. Στην έκδοση αυτή, οι διακεκριμένοι επιστήμονες Πληροφορικής, ο πρώην Πρόεδρος του Ερευνητικού Κέντρου Αθηνά, καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης και ο Διευθυντής της Μονάδας Αρχιμήδης του Ερευνητικού Κέντρου Αθηνά, Δρ Τίμος Σελλής, τοποθετούνται για τη «συνέχεια της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης» και τον αντίκτυπό της στην ελληνική κοινωνία και οικονομία.

 

Με πολυετή διδακτική και ερευνητική πορεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οι δύο επιστήμονες συγκαταλέγονται σταθερά στο 2% των πιο επιδραστικών ερευνητών του κλάδου διεθνώς. Στη συζήτησή τους επιχειρούν να αποδομήσουν τον μύθο γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη, βάζοντας τα πράγματα σε μια ρεαλιστική βάση. Όπως επισημαίνουν, η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι κάτι «μαγικό», ούτε ένας αυτόνομος νους, πρόκειται κυρίως για στατιστικά μοντέλα που προβλέπουν με βάση τεράστιους όγκους δεδομένων.

 

Η υπερβολική προσδοκία αλλά και η άκριτη χρήση εργαλείων όπως τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα ενέχει κινδύνους, ιδιαίτερα όταν αυτά μεταφέρονται αυτούσια στο σχολείο ή στη δημόσια διοίκηση χωρίς σαφείς στόχους και πλαίσιο εφαρμογής.

 

«Η κρίσιμη ερώτηση δεν είναι αν πρέπει ή δεν πρέπει να μπει το ChatGPT στα σχολεία, αλλά πώς θα μπει και με ποιους στόχους», τονίζουν. Η τεχνολογία μπορεί να ενισχύσει ουσιαστικά την εκπαιδευτική διαδικασία, αρκεί να λειτουργεί ως εργαλείο καλλιέργειας κριτικής σκέψης και δημιουργικότητας και όχι ως “εύκολη λύση” που υποκαθιστά τη μαθησιακή προσπάθεια.

 

Παράλληλα, αναδεικνύεται η μεγάλη εικόνα: η Τεχνητή Νοημοσύνη ήδη μετασχηματίζει κρίσιμους τομείς όπως η υγεία, η ενέργεια, οι μεταφορές και η αγροδιατροφή. Δεν καταργεί απλώς επαγγέλματα τα μετασχηματίζει. Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν χρειάζεται να γίνει «η επόμενη Google ή OpenAI». Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται, «παίζουμε στο Champions League της επιστήμης». Το στοίχημα δεν είναι η μίμηση, αλλά η αξιοποίηση του εγχώριου ταλέντου και η στοχευμένη επένδυση σε τομείς όπου διαθέτουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα.

 

Η άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση που ανοίγεται δεν είναι ούτε τεχνοφοβική ούτε τεχνολατρική. Είναι μια πρόσκληση για νηφαλιότητα, στρατηγική σκέψη και ουσιαστική δημόσια πολιτική απέναντι στις προκλήσεις και τις ευκαιρίες της Τεχνητής Νοημοσύνης.